பழநி அருள்மிகு தண்டாயுதபாணி சுவாமி மடத்திற்குச் சொந்தமான, சுமார் ₹100 கோடி மதிப்புள்ள 1.40 ஏக்கர் வணிக ரீதியிலான நிலம் முறைகேடாகப் பத்திரப்பதிவு செய்யப்பட்ட விவகாரம், தற்போது தமிழகத்தில் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. 2026-ல் நடந்த அதிவேக பத்திரப்பதிவை விட, இதன் பின்னணியில் உள்ள 130 ஆண்டுகால ஆவண வரலாறும், 1981-ல் நடந்த மாபெரும் மர்மத் திருப்பமும்தான் இந்த வழக்கின் மையப்புள்ளியாக உருவெடுத்துள்ளது.
இது குறித்த விரிவான புலனாய்வுச் செய்தி அறிக்கை:
1888: தர்ம சாசனமும் மூல உரிமையும் (The Origin)
இந்த வழக்கின் அஸ்திவாரம் 1888-ஆம் ஆண்டு போடப்பட்டது. பாலசமுத்திரத்தைச் சேர்ந்த குப்புசாமி மணியக்காரர் என்பவர், பழநி தண்டாயுதபாணி சுவாமி மடத்தின் ஆன்மீகப் பயன்பாட்டிற்காகவும், குறிப்பிட்ட தர்ம காரியங்களைச் செய்வதற்காகவும் இந்த 1.40 ஏக்கர் நிலத்தை “தர்ம சாசனம்” (Charitable Endowment) மூலம் முழுமையாக அர்ப்பணித்தார்.
சட்டப்படி, ஒருமுறை இறைவனுக்கோ அல்லது மத ரீதியான அறக்கட்டளைக்கோ தாரைவார்க்கப்பட்ட சொத்து “தேவதாயம்” (Devadayam) ஆகிவிடுகிறது. அதனை எக்காரணத்தைக் கொண்டும் தனிநபர்கள் விற்பனை செய்யவோ, உரிமை கோரவோ முடியாது.
1981: ரயத்துவாரி பட்டா என்னும் மர்ம முடிச்சு (The Turning Point)
இந்த வழக்கின் மாபெரும் சட்ட ஓட்டை 29.04.1981 அன்று செட்டில்மென்ட் வட்டாட்சியரால் (Settlement Tahsildar) வழங்கப்பட்ட ரயத்துவாரி பட்டா உத்தரவில்தான் தொடங்குகிறது.
இனாம் ஒழிப்புச் சட்டத்தின் (Minor Inams Abolition Act, 1963)கீழ், C.M. ரெங்கசாமி செட்டியார் என்பவர் இந்த நிலத்திற்குத் தனியாகப் பட்டா பெற்றுள்ளார். ஆனால், இங்கேயும் மிக முக்கியமான மூன்று கேள்விகளை சிபிசிஐடி எழுப்பியுள்ளது:
- 1888-ல் நிலம் கொடுத்த குப்புசாமி மணியக்காரரின் குடும்பத்திற்கும், 1981-ல் வந்த ரெங்கசாமி செட்டியாருக்கும் என்ன தொடர்பு? (இருவருக்கும் எந்த வாரிசுரிமைத் தொடர்பும் இல்லை).
- மடத்து நிலத்தில் எந்த அடிப்படையில் இவர் சாகுபடி அல்லது குடிவாரம் (Tenancy Rights) உரிமை கோரினார்?
- கோவிலுக்குச் சொந்தமான “சேவை இனாம்” நிலங்களில் தனிநபர்கள் பட்டா பெற்றிருந்தாலும், அவர்கள் குறிப்பிட்ட ஆன்மீகச் சேவையைச் செய்யாவிட்டால் அந்தப் பட்டா தானாகவே செல்லாது என்ற உச்ச நீதிமன்ற விதியை ஏன் வருவாய்த்துறை கவனிக்கவில்லை?
2026: ஞாயிற்றுக்கிழமை நடந்த ‘மின்னல்’ பத்திரப்பதிவு (The Execution)
1981-ல் பெற்ற அந்தப் பட்டாவை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ரெங்கசாமி செட்டியாரின் வாரிசுகள் மற்றும் அவர்களிடமிருந்து பவர் பெற்ற நபர்கள் நிலத்தை விற்க முயன்றனர். அறநிலையத்துறையின் தடையை மீற, அவர்கள் சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் “1981 பட்டா வருவாய் ஆவணங்களில் உள்ளதால், பதிவைத் தடுக்கக் கூடாது” என்ற இடைக்கால உத்தரவைப் பெற்றனர்.
நீதிமன்ற உத்தரவை கவசமாகப் பயன்படுத்தி, விடுமுறை நாளான ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று அவசர அவசரமாகச் சார்பதிவாளர் அலுவலகம் திறக்கப்பட்டு, ₹100 கோடி மதிப்புள்ள சொத்து தனியாருக்குப் கைமாறியது. பதிவுத்துறையின் 22-A (கோவில் நிலங்கள் பதிவுத் தடை) விதியைச் சார்பதிவாளர் திட்டமிட்டு அத்துமீறியது இங்கேயே அம்பலமானது.
சிபிசிஐடி (CB-CID) விசாரணையின் தற்போதைய நகர்வுகள்
விவகாரம் பூதாகரமானதை அடுத்து, தமிழக அரசு இந்த வழக்கை சிபிசிஐடி-க்கு மாற்றியது. தற்போதைய அதிரடி விசாரணையின் முக்கியப் புள்ளிகள்:
- ஆவணக் காப்பகச் சோதனை (Interpolation Audit): 1981-ஆம் ஆண்டின் அசல் செட்டில்மென்ட் கோப்புகள் (Settlement Files) திண்டுக்கல் மற்றும் சென்னை ஆவணக் காப்பகங்களில் இருந்து கைப்பற்றப்பட்டு ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன. பல நில மோசடிகளில் பழைய கோப்புகளுக்குள் போலியான தாள்களைப் புகுத்தி (Fabricated Documents) பட்டா வாங்குவது வழக்கம் என்பதால், அந்த 1981 ஆவணம் உண்மையானதுதானா என்பது தடயவியல் ரீதியாக ஆய்வு செய்யப்படுகிறது.
- அதிகாரிகள் மீதான பிடி: முறைகேடாகப் பத்திரப்பதிவு செய்த சார்பதிவாளர் (Sub-Registrar) ஏற்கனவே சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்டுள்ள நிலையில், 2026-ல் நிலத்தை வாங்கிய முக்கியப் புள்ளிகளுக்கும், அதிகாரிகளுக்கும் இடையே நடந்த பணப்பரிவர்த்தனை மற்றும் தொலைபேசி உரையாடல்களை சிபிசிஐடி சைபர் பிரிவு திரட்டி வருகிறது. சட்டத்தின் இறுதிப் பார்வை: “Once a Trust, Always a Trust”
அறநிலையத்துறை இந்த பத்திரப்பதிவை முற்றிலும் ரத்து செய்யக் கோரி நீதிமன்றத்தை நாடியுள்ளது. உச்ச நீதிமன்றத்தின் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்புகளின்படி, “இறைவனின் சொத்துக்களை எக்காலத்திலும் யாரும் காலவரம்பைக் காட்டி (Law of Limitation) உரிமை கொண்டாட முடியாது.”
1981-ல் போடப்பட்ட அந்த தடம் சட்டபூர்வமானதா அல்லது ஒரு திட்டமிட்ட ஆவணச் சதியா என்பதை சிபிசிஐடி நீதிமன்றத்தில் நிரூபிக்கும் போது, 130 ஆண்டுகால இந்த நில மோசடி மர்மத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டு, நிலம் மீண்டும் பழநியாண்டவர் மடத்தின் வசம் முழுமையாகச் சேரும் என்பது உறுதி.
